lukasz_supergan_bio

Wszyscy marzymy, lecz nie tak samo. Ci, co śnią nocą w najgłębszych zakamarkach umysłu – łudzą się, by odkryć próżność swych snów; Ci natomiast, co za dnia marzą, to ludzie niebezpieczni, ponieważ mogą – oczy mając otwarte – wprowadzić swoje marzenia w czyn.

T. F. Lawrence „Siedem filarów mądrości”

Niektórzy nazywają mnie podróżnikiem, choć sam się tak nie przedstawiam. Wolę mówić, że jestem człowiekiem, który spełnia swoje marzenia, nie dbając czy pasuje do jakiejkolwiek definicji. Moją pasją są wędrówki długodystansowe, zwłaszcza górskie i samotne. Często jestem w drodze, ponieważ szukam odpowiedzi na najważniejsze pytania. Podróżowanie jest dla mnie próbą zrozumienia świata, poznania go z bliska, bez pośpiechu i powierzchowności, konfrontowaniem umysłu z „innym”. Wędrówka przez góry – szukaniem odpowiedzi o siebie samego i próbą uchwycenia tego, co niematerialne.

Moja przygoda z górami zaczęła się ponad 25 lat temu. Momentem, który do dziś uważam za przełomowy, była samotna wyprawa Łukiem Karpat w 2004 roku. W trakcie 93 dni wędrówki przeszedłem 2200 kilometrów przez terytoria Rumunii, Ukrainy, Polski, Czech i Słowacji. Było to pierwsze w historii samotne przejście Karpat. Wciąż doceniam to, czego nauczyły mnie góry w tym krótkim, intensywnym czasie. Od kwestii związanych z wyborem właściwego sprzętu i nawigacją, po zajrzenie do wnętrza, zmierzenie się ze zmęczeniem, lękiem i frustracją. Wróciłem z tej wyprawy poznając lepiej siebie i lepiej rozumiejąc góry.

Jesienią 2010 roku wyruszyliśmy, wspólnie z Aleksandrą Nikiel, w podróż dokoła największego kontynentu Ziemi. Spędziliśmy w niej 2 lata, jadąc przez Bliski Wschód, Irak, Iran, Pakistan, Indie, Nepal, Azję Południowo-Wschodnią, Chiny, Syberię i Azję Centralną – łącznie 24 kraje Azji i Europy, i 80 000 km w drodze.

W roku 2013 powróciłem do wędrówek długodystansowych, od tamtej pory przechodząc ponad 16 000 km w 10 krajach:

2013przejście pieszo 4000 km przez Stary Kontynent, z Warszawy do hiszpańskiego Santiago de Compostela.

2013 – drugie przejście Łańcucha Karpat, w ciągu 65 dni przechodząc około 2000 km przez 4 państwa.

2014 – zimowe przejście 841-kilometrowego, głównego szlaku Karpat Słowackich. Było to jego pierwsze przejście w sezonie zimowym.

2014 – samotne, trwające 76 dni, przejście całej długości gór Zagros, pustynnego łańcucha ciągnącego się przez zachodni Iran. Wyruszając z miasta Tabriz, na północny tego kraju, po przejściu około 2300-2500 kilometrów przez góry i pustynie, dotarłem do wybrzeży Oceanu Indyjskiego. Wyprawa ta była prawdopodobnie pierwszym w historii przejściem tych gór w całości.

2015 – przejście jednego z najtrudniejszych szlaków kontynentu, 800-kilometrowego Wysokogórskiego Szlaku Pirenejów tzw. HRP.

2016samotny trawers Islandii między najdalszymi na wschód i zachód punktami wyspy, ponad 900 km wędrówki przez wulkaniczne pustkowia i fiordy.

2016 – 11-dniowe przejście na lekko Głównego Szlaku Beskidzkiego.

2009-2016 – wejścia na ok. 20 czterotysięcznych szczytów Alp i Tien-Szanu, w tym dwukrotny trawers masywu Mont Blanc.

2017 – przejście Izraelskiego Szlaku Narodowego, o długości 1010 km, łączącego południowy i północy kraniec Izraela, przecinającego m. in. całość pustyni Negev.

2017 – przejście całości łańcucha Alp na trasie Monako – Wiedeń, około 2000 km w 64 dni.

Podróże te zostały dwukrotnie wyróżnione w kategorii „Wyczyn Roku” na gdyńskich „Kolosach”, otrzymały też 2 nominacje do nagrody National Geographic Traveler. Dwie z nich stały się tematem książek „Pustka wielkich cisz” oraz „Pieszo do irańskich nomadów”.